Surf & Forgotten World Highway

Opunake – de camping is gelegen aan de baai. Vanuit het plaatsje rij je naar beneden de baai in, waar enkel het strandje en de camping liggen. Je moet hier ook kunnen surfen, maar nu waait het te hard en staat er een stevige stroming. In de avond gaat de wind liggen en doet Evert een moedige poging en heeft in ieder geval een goede paddle workout. Overdag genieten we van het campingleven. We luieren in de zon, lezen een boek of over de omgeving, draaien een was, en ruimen de van op. Het is eigenlijk onze eerste langere stop. 2 nachten en 1 volle dag en het is opnieuw stralend weer! Beschut van de wind wordt het flink warm. Tijd voor Kim om wat zon op haar body te laten stralen en de reis tot dan toe te doen bezinken. De volgende dag is het tijd om verder te gaan en te zien of andere plekken langs de kust wel surfbaar zijn.

Oakura – we volgen de Surf Highway richting New Plymouth. Er staan stevige golven op spots die we aandoen. Maar er zijn daar flink puntige rotsen in het water, kenmerkend voor Taranaki. Iets voor Oakura slaan we af en surfen bij Ahu Ahu. We liggen met zijn tweeen in het water en hebben de golven voor onszelf. Het is een beetje inkomen in het begin, want we hebben nog maar weinig gesurft. Evert heeft al gauw weer de smaak te pakken. Wanneer we het water uitgaan is het al middag en flink warm. We rijden New Plymouth in op voor een ijsje, om daarna weer terug te keren naar Oakura en besluiten daar een keer vroeg op een camping te gaan staan. Opnieuw staan we aan het strand. Nu met een break die wel loopt en snel gaan we het water weer in. Tijdens het avondeten wordt het hoogwater en krijgen we super mooie golflijnen voorgeschoteld. Zonde dat we al uitgesurft zijn en onszelf moeten bijvoederen. De volgende ochtend pakken we het laatste restje swell mee voor de komende dagen, en trekken ’s middags landinwaarts. Terug de bergen in, kijken of de bergen op het noordereiland net zo mooi zijn als de zuiderlijke Alpen op het zuidereiland.

Dawson Falls

Dawson Falls

Mount Taranaki – we verlaten de Surf Highway en rijden naar Mount Taranaki, een van de nog actieve vulkanen in Nieuw Zeeland. De berg is goed te zien en steekt eenzaam af in het landschap. Bij helder weer is Mount Taranaki al van verre te zien.  We doen een korte walk van een uur naar de Dawson Falls. We blijven ons verbazen over de natuur. Alhoewel Mount Taranaki voor een groot deel uit kaal zwart lavagesteente bestaat is de voet van de berg omgeven door tropisch regenwoud. Voor we op de hogere gedeeltes van de berg aankomen rijden we door een groene tunnel uitgehakt in deze dichte bebossing. 

Forgotten world highway

Forgotten world highway

Forgotten World Highway – na de Dawson Falls pakken we de Forgotten World Highway naar het Tongariro National Park. Deze weg is een absolute aanrader. Zoals de naam doet vermoeden is dit stuk van Nieuw Zeeland erg afgelegen en kom je weinig mensen tegen. We rijden door groene heuvels die als kamelenbulten in het landschap liggen. Hierdoor ontstaan er tussen de heuvels mini-valleitjes waar riviertjes doorheen stromen en boeren hun huizen en stallen hebben. In de valleien en op de heuvels graast het vee (schapen, koeien, paarden). Halverwege deze 4 uur durende rit, veel bochtje bochtje, bevindt zich het plaatsje Whangamomoma, dat zich in 1988 onafhankelijk heeft verklaard. Een klein deel van de weg is gravel, wat nog een klein slippartijtje met onze van oplevert. Kim houdt gelukkig snel het stuur recht en we vervolgen onze weg en overnachten op een DOC site voor het Tongariro National Park.