Van kust tot kust

Milford sounds

Milford sounds

Milford Sounds – vanuit Queenstown komen we ’s avonds aan op een van de campinggrounds tussen Te Anau en Milford Sounds. Achter ons stroomt een bergrivier met ijskoudwater. Bij gebrek aan een douche dompelen we onszelf de volgende ochtend een paar keer onder en rennen er snel weer uit. We zijn meteen wakker. De koude ochtenddauw voelt zelfs aangenaam na dit ijsbad. In Milford Sounds smeren we ons van top tot teen in met anti-muggenspul met de toepasselijke naam Goodbye Sandfly. De jeuk van de eerdere beten achtervolgt ons nog steeds en in Nederland zijn we al gewaarschuwd voor de zandvlooien hier. We maken een boottocht door de fjorden tussen de hoge rotsmuren, die begroeid zijn met mos waarop bomen groeien, welke blijven hangen door de wortels in elkaar te vlechten. De fjorden zijn zo diep dat het niet mogelijk is voor boten om van anker te gaan. Of zoals de nature guide zegt: de rotswanden die boven water uitkomen doen cruiseschepen verbleken tot speelgoedbootjes in een badkuip. Feitje: fjorden ontstaan doordat gletsjers smelten en zich steeds verder terugtrekken. Het zeewater stroomt landinwaarts in de diepe sleuf dat door het stuwende ijs van de gletsjer ontstaan is. Als laatste onderdeel van de trip bezoeken we een maritiem onderzoekscentrum. Hier leren we over het unieke eco systeem in de fjorden, maar ook hoe de eerste pioniers dit gebied ontdekten, een tunnel door de berg groeven, en zich hier settelden. Cool!

Kim in dunedin

Aromoana Spit | Otago Peninsula | Dunedin

Dunedin – we rijden vanuit Milford Sounds terug naar de oostkust op voor surf bij Dunedin. Het is wisselend weer, het waait hard en er is geen surf. Ook de komende dagen niet. Het gaat zelfs stormen komend weekend. Het bericht dat er afgelopen week een surfer bij Caitlin’s is aangevallen helpt niet mee. We lopen wat door de stad, en langzaamaan neemt de wind af en wordt het weer zonnig.